Diàlogu
Sardu Italianu
Bidella: Duncas... si boles mutire a mama tua a su telefoneddu depimus pedire s'autorizatzione...
Giorgia: S'autorizatzione pro ite?
Bidella: Pro impreare su telèfonu! Ca no est chi potzo mutire a chie bògio deo dae inoghe!
Giorgia: Ma deo tèngio su meu... lasset istare ca muto cun su telefoneddu! Non nàrgiat nudda... faghimus prus a lestru puru!
Bidella: Nosse, b'est cussu de s'iscola pro custas cosas... Deus bògiat chi non mi bidant cun su telefoneddu de una pitzochedda!
Giorgia: Ma si lu tenent sos professores puru...
Bidella: Inoghe bi sunt sas règulas! Nara·mi su nùmeru de domo tua! A su nùmeru fissu giai potzo telefonare.
Giorgia: Isetet, lu fatzo deo...
Bidella: Ca nono... no lu toches ca a pustis narant cosa a mie!
Giorgia: E ite manera! Totu custas leges bi sunt in una bidelleria? Ite dannu!
Bidella: Custas e àteras... como nara·mi su nùmeru!
Giorgia: Duncas est... zero, sete, zero, ses, bator, sete, noe, noe, chimbe.
Bidella: Eh... ite presse tenes? Torra·lu a repìtere, pro praghere.
Giorgia: Zero, sete, zero, ses, bator, sete, noe, noe, chimbe.
Bidella: La' ca est sonende... chistiona·la tue!
Giorgia: Mama, Giorgia so!
Marta: Ma non ses in iscola tue? Ite ses, gioghende cun cussu impiastru de telefoneddu?
Giorgia: So mutende dae s'iscola, ca non m'intendo bene meda...
Marta: Oh, Sant'Antoni meu! E ite ispantu... Ite tenes?
Giorgia: Fia issimingiada dae custu mangianu, prima non podia renèssere a abarrare in pee...
Marta: Como comente istas?
Giorgia: Paret mègius... non podet bènnere nemos a mi nde leare a s'essida dae iscola?
Marta: Dèbile totu a custu puntu ses?
Giorgia: Si faghet diat èssere mègius...
Marta: Cando fùrriat babbu tuo bi lu pregonto deo...
Giorgia: M'apo finas ismentigadu sas craes de domo oe...
Marta: Oe ses pròpiu sena de sentidu! Como pasa·ti!
Giorgia: Nos bidimus custu merie.
Marta: Eja, a custu merie!