Diàlogu
Sardu Italianu
Professora: Como, pigamus una chistione bellighedda meda...
Simona: Mi la potzo immaginare, ite bellesa podet tènnere!
Laura: Tzite e ascurta!
Professora: Cale est sa diferèntzia de 'àinu' cun 'burricu'?
Giorgia: Custa mi paret chi siat una chistione de faeddos...
Professora: E duncas?
Giorgia: Duncas de sas paràulas chi in sa limba podent tènnere unu matessi sensu!
Professora: E ite lis narant a custos faeddos?
Giorgia: Mi paret chi siant... sos sinònimos!
Laura: Potzo pregontare una cosa?
Professora: Nara, Laura.
Laura: A mie non mi paret chi s'àinu e su burricu siant su matessi fiadu...
Professora: Eja, s'animale est cussu; assora, cale podet essere sa diferèntzia intre sos faeddos?
Giorgia: Sa diferèntzia est in sa paràula...
Professora: Tzertu!
Giorgia: Bolent nàrrere sa pròpiu cosa ma su faeddu 'àinu' est latinu!
Professora: E burricu, ite faeddu est?
Giorgia: Tenet un'àtera orìgine!
Professora: T'ammentas puru cale?
Giorgia: Mi paret chi siat ispanniolu...
Professora: E custu ite bos imparat?
Giorgia: Ca in ogni limba b'at faeddos de orìgines meda...
Professora: Si podet imparare un'àtera cosa puru dae custu resonamentu...
Giorgia: Ma nd'aiat giai chistionadu? Non m'ammento nudda...
Professora: No, ma lu naramus como!
Laura: Forsis est mègius a si l'iscrìere...
Professora: Dae inoghe si ispricat pro ite custos duos faeddos de sensu uguale non si narant in ogni logu, ma sunt seberados segundu sa traditzione!
Giorgia: Potzo torrare a su postu meu pro praghere? M’intendo unu pagheddu istraca.
Professora: Emmo, ma mancari t’apo a fàghere carchi àtera pregunta.
Simona: In ue bivo deo s'agatat ‘molente’ puru...
Professora: Bene, agiunghimus un'àteru faeddu! E semus a tres!
Laura: Molente però bolet nàrrere un'àtera cosa, mi paret...
Professora: Est semper su burricu, ma at pigadu su nùmene dae su traballu de girare sa mola!
Laura: Ite cosa bella sos faeddos... ma sa prof... su 'poleddu' ite est?