Comente si leghet “ogru”?
Diàlogu

Sardu Italianu

Professora: Andat bene. E... podimus sighire s'interrogatzione, assora!
Simona: Mischinedda Giorgia...
Professora: Bos apo ispricadu s'iscritura e àteras chistiones... como nde seberamus calicuna! Ti nd'est pràghida calicuna?
Giorgia: M'agradant meda sos problemas de sa letura de sos faeddos...
Professora: Si est gasi... a mi l'ischis nàrrere comente si leghet su faeddu chi est iscritu “o-g-r-u”?
Giorgia: Mi la podet repìtere a pagu sa domanda, pro praghere?
Laura: Mi paret ca Giorgia est timende...
Simona: Ca nono... balet meda issa! Est ca custa arpia ti chircat semper sa cosa in su fundu!
Professora: Iscrie·lu in sa lavagna... O-G-R-U!
Giorgia: A cantu paret inoghe b'at una diferèntzia segundu sos logos e custu faeddu no lu narant in ogni logu comente est iscritu...
Professora: Ite bolet nàrrere?
Giorgia: Ca nd'ant torradu sa diferèntzia de sa pronùntzia a una iscritura ebbia!
Professora: Prova a mi l'ispricare mègius...
Giorgia: No est giustu?
Professora: Eja, giai est giustu, ma tocat a lu nàrrere mègius...
Giorgia: B'at logos in ue sa gente lu narat in una manera e àteros in ue lu narant in un'àtera!
Professora: E cale sunt custas maneras de nàrrere su faeddu?
Giorgia: Mi paret ca si podet leghere e “ogu” e “ocru”.
Professora: E puru oclu, ógiu, oglu, oju, orcu... Bene, ti nd'ammentas ite li narant a custu fenòmenu?
Giorgia: Mh... mh...
Professora: Lassamus pèrdere, no est cosa fàtzile a l'ammentare!
Laura: Nos lu podet ispiegare?
Simona: Non si lu domandes nemmancu!
Professoressa: Inoghe sos fenòmenos sunt prus de unu, a nàrrere sa beridade... ma como sighemus s'interrogatzione!
Simona: Biadu a chie lu cumprendet...
Professora: Calicunu mi l'ischit fàghere un'àteru esèmpiu de faeddu chi s'iscriet a una manera e si leghet a un'àtera?
Giorgia: Podet èssere... “sogra”, o nono?
Laura: O sinuncas “agru”!
Professora: Bene, mi paret ca ais cumprèndidu sa chistione!