Diàlogu
Sardu Italianu
Simona: Tzertu, su beranu est bellu, però a mie mi praghet s'istade puru...
Laura: Tropu basca faghet... e non proet nudda!
Simona: Eh, ma in istade andamus a mare! Ite b'at mègius de su mare?
Giorgia: Ogni istajone tenet sa bellesa sua, pensades s'atòngiu!
Simona: E ite tenet de bellu s'atòngiu? Est fissu proende...
Giorgia: A mie mi praghet cando andamus totu paris a chircare tuntunnu a monte!
Simona: E bona ses a nde chircare?
Giorgia: Non meda, ma m'ispàssio! Frade meu già est bonu, nde torrat cun bete molas!
Laura: Est bellu puru a ascurtare su sonu de sos istìddios cando proet...
Giorgia: Oe, Laura, ses totu sentimentale!
Simona: E s'ierru cando intrat? Est bellu petzi ca b'est Nadale...e si còmporant regalos! Ahah
Giorgia: Incumintzat su bintunu de nadale e tirat finas a martzu!
Laura: Comente fiat narende s'àtera die sa professora, in custa manera s'annu si sèberat in bator partes!
Giorgia: In totu sa chistione sa bellesa est a abbaidare comente càmbiat sa natura dae unu mese a s'àteru!
Laura: E in ogni istajone sos campos mustrant colores diferentes, segundu sos frores e sas matas chi creschent!
Giorgia: Mi paret, però, ca beranu e atòngiu abarrant sas istajones prus importantes...
Simona: E pro ite?
Laura: Non t'ammentas ite at naradu sa professora? Ca dant salude a sa natura!
Giorgia: Tzertu, ti lu pensas chi si colaiat de su fritu a sa basca sena beranu?
Laura: Diat sicare campos e matas e mancari ochìere puru bèstias!
Simona: Toca, a su mancu nde podimus bogare sa roba frisca, ca est prus bellighedda puru!
Giorgia: Mi depo fintzas comporare camiseddas...
Simona: Andamus paris cras! Non depimus essire?
Giorgia: Eja, mi penso ca eja...
Simona: Tando chirca de sanare!
Laura: Bèngio deo puru, ca dia chèrrere calicuna cosa prus lèbia e colorada...
Simona: Mh... t'acumpàngio deo a su logu giustu!