Diàlogu
Sardu Italianu
Luigi: Lassa ca provo a bìdere si trasmitent sas novas de oe.
Marta: Mi narat s'idea ca su telegiornale est agabbadu a custa ora...
Luigi: Ohi... ite dannu! Publitzidade in ogni canale!
Marta: Tenes resone, si prenent sa conca de publitzidade: màchinas, giogos, cosa de papare... bastis chi bendant!
Luigi: Ma non b'est sustàntzia! E pro chimbe minutos de programma bi nd'at deghe de machines de comporare!
Marta: Sa publitzidade est traitora! Tocat a l'aguantare.
Luigi: A custa ora de mangianu ponent totu cosa chi s’istichit in conca a sos pipios... vìdeu-giogos, telefoneddos e àteros impiastros!
Marta: Eh... tocat a donare a cura cun sos pipios, chi no abarrent meda dae in antis de sa televisione.
Luigi: Ite ti crees, chi custa gente non si l’at pensada bene? Ghetant a pare totu, cosas bonas e malas.
Marta: Ite si creent chi sa gente non sèberat sa cosa bona dae sa mala?
Luigi: Deo mi penso ca tocat a seberare cun assèliu e a comporare semper prus màndigu nostranu!
Marta: Tzertu, tenes resone! Ite nd'ischimus dae ue benit sa cosa chi nos faghent a bìdere? Lassa, lassa in cue... su canale chi fias castiende!
Luigi: Ma la' chi est isceti publitzidade... deo so isetende sas novas de custu mangianu!
Marta: Eja! Firmu ca bògio bìdere cale sunt sas ofertas de custa chida! Assora... iseta chi iscrio... ite fiat narende sa publitzidade?
Luigi: Ma non fias narende cosa a mie e a fìgiu tuo pro sa televisione? Custos supermercados de cadena ponent tres o bator cosas baratas meda pro fàghere acurtziare sa gente e a pustis balàngiant dae su restu.
Marta: Ite ses murrungende? La' ca sos gastos de domo los depo acudire deo.
Luigi: T'apo lassadu sa publitzidade de unu supermercadu nou in sa mesa.
Marta: In ue? No mi nde so abbigiada!
Luigi: Prova a castiare si b'at cosa prus barata o de bona calidade.
Marta: A pustis pràngiu mi lu càstio.
Luigi: Immoe est ora de essire. Giorgia, Daniele! Prontos seis?